Ocena wątku:
  • 0 głosów - średnia: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Chwila
#1
Wiatr prowadzi do świata
ludzi z przeszłości. Napełnia
zapachem dom - cudze okno.

Ślizga się po dachach,
unosząc drobiny ciepła, które trzymałeś
w palcach, bym mogła zapalać gwiazdy.

Zostawia niepokój,
spychany przez sen w ciche dźwięki,
delikatne jak szum pszczelich skrzydeł

- już czas, wyraźnie to czuję.
- żeby sędzia nie zaznał radości w sądzeniu -



Odpowiedz


Skocz do:


Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości